En daar zit 'm nou net de kneep wat mij betreft: ik ben niet iemand die alles van mezelf wil/kan delen met de wereld. Dat past nou eenmaal niet bij mij. Zelfs voor mijn dierbaarste vrienden ben ik soms verrassend, soms een raadsel. Gelukkig zijn het dezelfde vrienden die mij na enige tijd wel kunnen doorgronden en dan is de lucht weer snel geklaard. Bij de social networks betrap ik mezelf er op dat ik mezelf niet zo nodig hoef te laten horen, mezelf al gauw wegcijfer. Het gekke is dat ik in een discussie heel vasthoudend aan mijn eigen mening kan zijn.
Uiteraard zie ik ook andere kanten van Social networking:
- Niet meer de sollicitant die reageert op vacature, maar wekgever die reageert op een profiel;
- De vele discussiegroepen die niet meer afhankelijk zijn van tijd en/of plaats om met elkaar ervaringen uit te wisselen;
- Mensen die zich alleen voelen en contact zoeken;
- Snelle uitwisseling van professionele informatie.
Mijn conclusie: social networking is een geweldig middel voor iedereen die om wat voor reden dan ook letterlijk een "sociaal netwerk" nodig heeft én voor iedereen die professioneel informatie uit wil wisselen met vak en/of lotgenoten.
Zelf voel ik me thuis bij de tweede helft van mijn conclusie in deze.
Het is mooi dat social networking kan, maar ben je minder sociaal als je niet alles van jezelf wilt delen???
